Bevangenheid ontstaat in de meeste gevallen door verzuring van het paardenlichaam.
Er kan sprake zijn van spierbevangenheid, maar ook van hoefbevangenheid.

Oorzaken van verzuring kunnen bijvoorbeeld zijn:
•    verkeerde voeding;
•    medicatie;
•    stress;
•    uitputting;
•    een overdaad aan wormkuren of een te zware parasietenbelasting;
•    elektrosmog en straling.

Om een paard van hoefbevangenheid te kunnen genezen, moet eerst achterhaald worden hoe deze is ontstaan. Wanneer de oorzaak duidelijk is, is het belangrijk om het paard zo snel mogelijk te behandelen en weer basisch te krijgen. Hiervoor zijn slechte en goede methoden.

Slechte methoden zijn onder andere:
•    veel pijnstillers, antibiotica of andere medicatie;
•    uithongeren door oud hooi of stro te gebruiken;
•    wegzetten in een stal;
•    met de voeten in modder of koud water laten staan.
In de meeste gevallen lossen deze methoden een zware hoefbevangenheid niet op.

Goede resultaten bereik je met de volgende behandelingen.
Controleer eerst de PH-waarde van de urine. Deze moet 7 ½ - 8 zijn.
Om hier achter te komen kan ook een Levend bloed-analyse verricht worden; de dierenarts haalt een druppel bloed uit de ader, maakt hiervan een uitstrijkje en bekijkt vervolgens de rode en witte bloedcellen. Te veel witte bloedcellen duiden vaak op een ontsteking.
Wanneer rode bloedcellen niet goed zijn is dit duidelijk te zien op een 1000x vergroting .

 Wanneer zijn rode bloedcellen niet goed?
In de meeste gevallen is het membraam van de cellen te dik of te hard. Hierdoor kunnen de cellen niet vervormen wanneer ze door heel kleine bloedvaatjes in de hoef moeten stromen.
De bloedcellen sluiten deze bloedvaatjes af, met als gevolg dat het achterliggende gedeelte van het bloedvat verstoken blijft van vers bloed, dat veel vitaminen, mineralen en zuurstof bevat. Dit gedeelte sterft vervolgens langzaam af, wat weer tot gevolg heeft dat er ontstekingen ontstaan.

cellen

 

Deze ontstekingen veroorzaken veel vocht en pus. Witte bloedcellen proberen de ontstekingen ongedaan te maken, echter in bijna alle gevallen tevergeefs.
Vocht en pus hopen zich op en geven veel druk op de hoefwand en –zool. Dit veroorzaakt veel pijn, het paard is als gevolg hiervan kreupel aan één of meerdere voeten.

Behandelingen

Een belangrijke eerste behandeling is het opsporen van de ontsteking. Dit kan met behulp van een tang of een thermografiemeter. Is de ontstekingsplek eenmaal gevonden, dan is het zaak om hierin zo snel mogelijk een gaatje te boren of te frezen. Snijden is ook een manier, maar deze veroorzaakt een veel groter gaatje.
Door het ontstane gaatje kunnen vocht en pus ontsnappen wat direct pijnverlichting geeft, de druk is immers van de hoef af.

De tweede behandeling moet tegelijkertijd met de eerste behandeling gestart worden: het aanpassen van de voeding.
Heel vaak, als wij zieke mensen bezoeken, nemen wij een fruitmand of -schaal mee. Fruit is gezond en bedoeld om aan te sterken.
Voor paarden geldt hetzelfde, het eten van groenten en fruit werkt ontstekingsremmend. Het bloed in het lichaam ontgift, er wordt weer energie opgebouwd en er kan worden gewerkt aan herstel.
Bloed reinigend zijn brandnetels. Deze moeten bij voorkeur vers gemaaid worden, vervolgens 2 à 3 dagen gedroogd worden en pas dan mogen de brandnetels gevoerd worden (2 à 3 volle emmers per dag).
Daarnaast kan een mengsel gemaakt en gevoerd worden van koolsoorten, zoals broccoli, rode-  en witte kool en boerenkool. Aan dit mengsel lijnzaadolie en –meel, magnesium, kurkuma, zwarte peper en natriumbicarbonaat toevoegen. Om dit geheel zoeter te maken kunnen een appel, peer, schijfje ananas of bosbessen bijgevoegd worden.
Wat ook niet ontbreken mag zijn producten van de lookfamilie, zoals knoflook en prei.
Voeg daaraan toe 1 à 2 handen spelt en indien mogelijk  1 kopje schoon zeewater.
Belangrijk is de kwaliteit van het hooi. Dit moet afkomstig zijn van onbemeste, bij voorkeur basische grond (kalkhoudend).
In sommige delen van Duitsland is nog goed paardenhooi te vinden, in Nederland zitten in het hooi veel verschillende grassen, planten en kruiden.
Elke dag een wilgen- of berkentak geven werkt ook pijnstillend.

Zie ook bij de rubriek voeding het recept voor de gezonde (gehakt)bal!

De derde behandeling behelst het onbelast laten lopen van het paard (wandelen). Dit is heel belangrijk voor de bloeddoorstroming in de benen, ook al gaat het voetje voor voetje.
Het is ook raadzaam om het paard in rubberen hoefschoenen te laten lopen, in ieder geval voor de voeten die ontstoken zijn. Deze schoenen vangen namelijk de schok op die gepaard gaat met het neerzetten van de voeten. Ook voelt het paard tijdens het lopen geen steentjes of andere oneffenheden.

Het dragen van een hoefschoen heeft nog een ander voordeel. De medicatie (in dit geval natrium bicarbonaat gemengd met lauw water) kan in de hoefschoen gegoten worden. Tijdens het wandelen gaat de medicatie bewegen en hierdoor wordt het gaatje in de hoef goed hoefbevangenheid-omlijndgespoeld met de zoutoplossing. Het is belangrijk om ervoor te zorgen dat het gaatje open blijft. Als dit niet gebeurt dan kan pus zich weer in de zool en andere hoefdelen verzamelen en dit veroorzaakt op langere termijn veel schade, gezonde hoefdelen worden dan weer aangetast. Dit kan tot gevolg hebben dat de zool zó dun wordt dat deze kapot kan gaan en het hoefbeen de grond kan raken.
Als dit laatste het geval is, dan is er de mogelijkheid om de rest van het aangetaste en loszittende zool te verwijderen, in het uiterste geval moet de hele zool verwijderd worden. Aansluitend moet alles goed gezuiverd worden met magnesium en natrium bicarbonaat.
Normaliter zou een paard in deze laatste situatie niet meer kunnen lopen, maar door het dragen van een hoefschoen met daarin de speciale ruimte voor medicatie (en voor desinfectievloeistof), kan dit wel. Het resultaat is al merkbaar binnen 2 à 3 dagen.
In de hoefschoen raakt alleen de hoef de wand van de schoen, de zool ligt ongeveer 15 mm. los van de rubberzool van de schoen.
Na 10 tot 12 weken heeft zich al een nieuwe zool gevormd, maar deze heeft nog niet de juiste dikte. Een goede basische voeding en veel beweging versnellen het proces om te komen tot de juiste dikte.

 

 

Wanneer een paard weer genezen is van hoefbevangenheid, is het niet verstandig om te stoppen met de basische voeding. Gebeurt dit wel, dan zal de hoefbevangenheid zeker weer terugkomen.
Een goed voedingspatroon voorkomt chronische hoefbevangenheid. Belangrijk is om een dierenarts te consulteren die niet alleen de symptomen bestrijdt, maar die zich ook richt op blijvende gezondheid en vitaliteit van het paard.

Copyright © 2018. All Rights Reserved.